Take a fresh look at your lifestyle.

Advertisement

ถึงเวลาเปลี่ยน? สอนภาษาไทยแบบเดิมๆ

Advertisement

2

“ทุกคนต้องยอมรับความจริงว่า ยังมีเด็กประถมต้นอ่านไม่ออกเขียนไม่ได้อยู่ไม่น้อยกว่า 8 เปอร์เซนต์ เป็นหน้าที่ของผู้เกี่ยวข้องต้องตระหนักและแก้ปัญหาร่วมกัน”

ยังสอนภาษาไทยแบบเดิมๆ อยู่อีกหรือ??

 

ทุกครั้งที่ออกเยี่ยมโรงเรียนตามแผนที่วางไว้  ผมได้ปรับทุกข์กับผู้บริหารโรงเรียนหลายคนในฐานะผู้นิเทศด้วยกัน (ฝ่ายหนึ่งนิเทศภายใน อีกฝ่ายหนึ่งนิเทศภายนอก)  ถึงปัญหาการอ่านไม่ออกเขียนไม่ได้ของเด็กระดับประถมศึกษาตอนต้น  ซึ่งต้องเคี่ยวเข็ญกันมาอย่างยาวนาน  เราพูดถึงปัญหาในตัวเด็กที่มักจะพบในโรงเรียนชนบทหลายแห่งที่มีเด็กไม่ได้อยู่กับพ่อแม่ตัวจริง เด็กส่วนหนึ่งมีข้อบกพร่องในการเรียนรู้ซึ่งถือเป็นเด็กพิเศษเรียนร่วมตั้งแต่ประเภทที่ 1-9 ยืนยันว่าเป็นของจริง (ไม่ได้ตีตราเขาได้ง่ายๆว่า เป็นเด็กพิเศษ)   

เราพูดถึงรูปแบบการสอนของครูที่เอื้อต่อพัฒนาการทางภาษาของเด็ก (สอนถูกทาง)  เราพูดถึงการสนับสนุนสื่อวัสดุอุปกรณ์ งบประมาณ กระบวนการนิเทศติดตามจัดกิจกรรมการเรียนการสอนของครู (ต่อเนื่อง เข้าถึง) และสุดท้ายเราก็อดเสวนากันไม่ได้ถึงนโยบายจัดการศึกษาของหน่วยเหนือที่มีการเปลี่ยนไปเปลี่ยนมาจนผู้ปฏิบัติทำอะไรไม่ถูก

 แล้วเราก็ลงความเห็นตรงกันว่า วิธีการทำให้ปลอดเด็กอ่านไม่ออกเขียนไม่ได้ในชั้นเรียน(ยกเว้นเด็กพิเศษที่ต้องพัฒนาตามรูปแบบเฉพาะของเขา) และเด็กมีความสามารถใช้ภาษาแปลความ สรุปความ ย่อความ ตีความ คิดวิเคราะห์ และสื่อสาร สารสนสนเทศข้อมูลผ่านการเขียน การบอกเล่าได้ตามวัยที่เขาควรจะเป็น ควรช่วยกันสนับสนุนการสร้างปรากฏการณ์ให้เกิดขึ้นในชั้นเรียน ดังนี้


1.       มีครูที่จบวิชาเอกใส่ใจ  จบวิชาโทขยันออกแบบการสอน  ในชั้นเรียนมากยิ่งขึ้น

2.       ครูผู้สอนต้องเชื่อมั่นในรูปแบบกระบวนการสอนที่ใช้อยู่ว่า ส่งผลต่อพัฒนาการทางภาษาของเด็กได้จริง สามารถทำให้เด็กใช้ภาษาแปลความ สรุปความ ย่อความ ตีความ คิดวิเคราะห์ และสื่อสาร สารสนสนเทศผ่านการเขียน การบอกเล่าได้ตามวัยที่เขาควรจะเป็น ไม่สอนเพื่อทำข้อสอบ

3.       ครูทุกคนต้องถือเป็นหน้าที่ในการฝึกฝนทักษะการใช้ภาษาแก่เด็ก ไม่ว่าจะสอนวิชาใดๆ


Advertisement

4.       หากผู้สอนเห็นว่า กระบวนการสอนในข้อ 2 ไม่ได้ผล (พิจารณาจากผลการประเมินนักเรียน) ก็สมควรได้เวลาปรับเปลี่ยนรูปแบบกระบวนการสอนใหม่ (ศึกษา ค้นคว้า ทดลองได้) ผมขอแนะนำแนวคิดการสอนภาษาไทยที่ได้ผล ของเหล่าผู้เชี่ยวชาญข้างล่างนี้

 

1.พรพิไล  เลิศวิชา. สอนภาษาไทยตามแนวคิด Brain-based Learning.   กรุงเทพฯ:  สำนักวิชาการและมาตรฐานการศึกษา สพฐ. 2552.


2.ศิวกานท์  ปทุมสูติ. เด็กอ่านไม่ออกเขียนไม่ได้แก้ง่ายนิดเดียว. พิมพ์ครั้งที่ 11. กรุงเทพฯ: นวสาส์นการพิมพ์, 2554.


3.สายัณห์  ผาน้อย และคณะ. การสอนภาษาไทยให้อ่านออกเขียนได้ โดยวิธีแจกลูกสะกดคำ.นนทบุรี : ซี.ซี.นอลลิดจ์ลิงคส์, 2553.


4.เสาวลักษณ์  รัตนวิชช์. การสอนแบบมุ่งประสบการณ์ภาษา  กลยุทธ์สู่ความสำเร็จในการพัฒนาการรู้หนังสือเพื่อปวงชน.กรุงเทพฯ : มูลนิธิโรตารีแห่งประเทศไทย, 2547.

ที่มา : คุณสมาน เขียวเขว้า