Take a fresh look at your lifestyle.

Advertisement

*บทความที่อยากให้อ่าน* คนไม่เป็นครู ไม่รู้หรอก! ลองเปิดอ่านดูแล้วคุณจะเข้าใจ

Advertisement

เพิ่มเพื่อน

ช่วงนี้ข่าวสารในวงการศึกษาเยอะเหลือเกินครับวันนี้เว็บไซต์ครูอัพเดตดอทคอมมีบทความที่อยากจะให้ทุกท่านได้ลองอ่านในมุมมองที่เป็นคุณครูที่ทำงานอยู่ในโรงเรียนจริงๆกับบทความนี้ ถึงแม้บทความนี้จะเขียนมาได้ระยะหนึ่งแล้วแต่ยังสามารถใช้ได้กับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในตอนนี้ครับ

Advertisement

Advertisement

 ” คนไม่เป็นครู….ไม่รู้หรอก “

    คนไม่เป็นครูไม่รู้หรอก 

จากปัญหาต่างๆที่ปรากฎบนหน้าสื่อไม่ว่าจะเป็นสื่อใดก็ตาม ครูคือจำเลยของสังคม ทั้งเรื่องการเป็นหนี้ การทำวิทยฐานะ คุณภาพการศึกษาไม่เป็นไปตามนโยบาย วันนี้อดทนไม่ได้ขอเขียนในฐานะครูคนหนึ่งที่ปฎิบัติการสอนในโรงเรียนที่ เกือบติดชายขอบของประเทศ นักเรียนมีภาษาของตนเอง ไม่ว่าจะเป็นภาษาเขมร ภาษาส่วย ภาษาเยอ ภาษาลาว ตลอดจนวัฒนธรรมประเพณีที่หลากหลาย มาเข้าเรื่องกันดีกว่าแยกทีละประเด็น 

    ๑. ประเด็นหนี้สินครู ผมเชื่อว่าทุกอาชีพมีหนี้สินเหมือนกันหมดอยู่ที่ว่าจะจับอาชีพใดมาโจมตี สำหรับครูทำไมเป็นหนี้ ผมขอย้อนถามถึงสวัสดิการรัฐก่อนว่าให้อะไรกับข้าราชการบ้าง โดยเฉพาะครู แบ่งได้ดังนี้
        ๑.๑ บ้านพักสวัสดิการ มีบ้านพักครูโรงเรียนใดอยู่ในสภาพสมบูรณ์และเพียงพอต่อจำนวนครู เมื่อเทียบกับตำรวจ ทหาร แพทย์ พยาบาล อัยการ ผู้พิพากษา ข้าราชการพลเรือน ล้วนมีบ้านพักที่สมบูรณ์กว่ามากมาย ครูบางคนก็ต้องกู้มาปรับปรุงบ้านพัก ซื้อบ้าน เช่าบ้าน ตามแต่ความเหมาะสม
        ๑.๒ โรงเรียนใดมียานพาหนะให้ครูใช้บ้าง ในกรณีพานักเรียนไปแข่งขัน หาหมอ ไปอบรม ไปราชการ ครูก็ต้องซื้อรถเพื่อประโยชน์ส่วนตนและทางราชการ หากรอรถหลวงเมื่อไหร่จะได้ ครูไม่ได้รวยพื้นฐานส่วนมากมาจากลูกเกษตรกร 
        ๑.๓ ภาษีสังคม ทุกอาชีพย่อมมีภาษีสังคม แต่คนเป็นครูมีนักเรียนและผู้ปกครองตลอดจนชุมชนมากมาย คาดว่าอาจจะมากกว่านายอำเภอด้วยซ้ำไปที่อยู่กับชาวบ้าน เพราะครูต้องเลี้ยงลูกของชาวบ้านไม่ต่ำกว่าวันละ ๘ ชั่วโมง เวลามีงานทีครูไปร่วมงานไม่ว่างานใดๆ ครูไปทุกงาน ไม่ไปก็จะโดนผู้ปกครองตำหนิว่าไม่ให้เกียรติ 
        ๑.๔ กู้มาเพื่อทดแทนบุญคุณ พ่อแม่ส่งเรียนโดยนำที่นาไปจำนอง จำเป็นต้องกู้เพื่อไถ่ถอนให้พ่อแม่ ถามว่าอาชีพหมอมีไหม ส่วนมากหมอมาจากลูกคนมีฐานะจึงไม่ค่อยเห็นความลำบากจุดนี้

๒. ประเด็นวิทยฐานะครู เป็นที่วิพากวิจารณ์กันมากว่าครูทิ้งห้องเรียนทำผลงาน ขอถามตามข้อเลยนะ
        ๒.๑ ถ้าครูมัวแต่สอนไม่ทำงานเอกสาร ก็กล่าวหาว่าครูไม่อยากก้าวหน้าในวิชาชีพไม่มีเอกสารหลักฐานในการตรวจหาความสำเร็จ
        ๒.๒ ถ้าครูทำเอกสาร ก็กล่าวหาว่าครูไม่สนใจเด็ก ถ้าไม่ทำเอกสารท่านผู้มีอำนาจก็กล่าวว่าครูไม่สนองนโยบาย ไม่มีหลักฐานในการติดตาม
        ๒.๓ วิทยฐานะครูนำมาซึ่งเกียรติยศ เงินเพิ่มขึ้น แต่อาชีพอื่นกว่าจะได้เพราะต้องตามระบบซี ห้ามเกินผู้บังคับบัญชา เลยหาเรื่องครูสารพัด

๓. ประเด็นคุณภาพการศึกษา ท่านผู้ออกนโยบายไม่ทราบถึงบริบทของโรงเรียนและนักเรียนที่แตกต่าง แต่ระบบการวัดผลประเมินผลนำมาใช้แบบเดียวกัน จะหาค่าความเชื่อมั่นจากที่ใด
        ๓.๑ เด็กนักเรียนในเมืองใหญ่มีความพร้อมมากกว่าเด็กชนบท ไม่ต้องทำงานบ้าน ไม่ต้องกังวลปัญหาปากท้อง พ่อแม่หาให้ได้ เด็กชนบทบางครอบครัวช่วงปิดเทอมต้องไปทำนา ทำไร่ จะเอาคุณภาพเท่ากันได้ไง
        ๓.๒ ครูมีหน้าที่สอน ไม่ใช่หน้าที่ตามเก็บชั่วโมงในการอบรมสัมมนาต่างๆ เพื่อสนองนโยบาย แล้วครูจะเอาเวลาไหนมาสอนนักเรียน อบรมอย่างเดียว เห็นว่าห้ามอบรมวันราชการให้อบรมวันหยุด ครูก็ไม่มีเวลาให้ครอบครัว สุดท้ายความเครียดมาเยือน 
        ๓.๓ คืนครูให้กับนักเรียน จ้างบุคลากรมาทำงานเอกสาร สุดท้ายครูก็ทำเอกสารอยู่ดีไม่ว่างานประเมินต่างๆ สรุปครูมาสอนหรือมาทำเอกสาร

ไม่ว่าจะสาเหตุอะไรข้างต้น ถ้าคุณไม่ใช่ครูก็ไม่ควรวิจารณ์ครูในแนวอคติของตน ตามที่สังคมขีดกำกับไว้ ว่าครูคือจำเลยของสังคม แต่ให้คุณระลึกว่าไม่ว่าอาชีพอะไรคุณต้องผ่านการอบรมจากครูมา หากไม่มีครูคุณจะสามารถมีตำแหน่งใหญ่โตหรือมีอาชีพที่มีเกียรติกว่าครูหรือ ไม่ ครูทุกคนไม่ว่าเรื่องส่วนตัวจะเป็นอย่างไร ท้ายสุดคืออยากให้เด็กที่เราสอนได้ดีทุกคน เพราะครูคือคนที่ลองผิดลองถูกมาทุกเรื่อง จึงไม่อยากให้เด็กที่สอนเป็นแบบครู แต่ทำไมครูจึงเป็นจำเลยของสังคม เพียงเพราะคำว่า ” อคติ “ถ้าอยากปฎิรูปการศึกษา ปฎิรูปครู ขอให้ปฎิรูปผู้บริหารระดับสูงผู้ออกนโยบายก่อนเถิด เพราะครูเป็นแค่ผู้ปฎิบัติ มิใช่ผู้สั่งให้ปฎิบัติดังนั้น ถ้าไม่ใช่ครู ไม่รู้เรื่องของครู โปรดอย่าวิจารณ์ครูด้วยความไม่รู้เพราะคนที่ไม่ใช่ครูไม่มีทางที่จะรู้ความรู้สึกของครู

( ขอขอบคุณที่ทนอ่านจนจบ จากความรู้สึกของครูน้อยคนหนึ่ง )

ที่มา : คุณ Thandonrat Newpast ชมรมครู ค.ศ.1 แห่งประเทศไทย

You might also like